<\/p>\n\n\n\n
Naltrekson nale\u017cy do substancji zwanych antagonistami receptor\u00f3w opioidowych. Generalnie dzia\u0142anie antagonist\u00f3w polega na blokowaniu fizjologicznego dzia\u0142ania innych substancji oraz naturalnie wyst\u0119puj\u0105cych hormon\u00f3w, katecholamin, peptyd\u00f3w i neuroprzeka\u017anik\u00f3w. Mechanizm ten zosta\u0142 wykorzystany w leczeniu pacjent\u00f3w silnie uzale\u017cnionych od opiat\u00f3w, bowiem blokowanie receptor\u00f3w opioidowych mo\u017ce uniemo\u017cliwi\u0107 osi\u0105gni\u0119cie euforii uzale\u017cnionemu pacjentowi po przyj\u0119ciu \u015brodk\u00f3w takich jak heroina. Skuteczno\u015b\u0107 tej metody okaza\u0142a si\u0119 bardzo wysoka, poniewa\u017c efekty dzia\u0142ania nawet du\u017cych dawek opiat\u00f3w, blokowane s\u0105 nawet na kilka godzin.<\/p>\n\n\n\n
Naltrekson jest w powszechnym u\u017cyciu od lat 80 XX, a od lat 90 stosowany jest r\u00f3wnie\u017c w celu utrzymania abstynencji od opiat\u00f3w, a nast\u0119pnie w leczeniu uzale\u017cnienia od alkoholu. Naukowe podstawy i standaryzacj\u0119 dla powszechnego u\u017cycia naltreksonu w leczeniu alkoholizmu ustanowi\u0142 John David Sinclair pod koniec lat 90 XX wieku. Zademonstrowa\u0142 on, \u017ce proces opisany jako farmakologiczne wygasanie sprawia, i\u017c picie alkoholu z jednoczesnym przyjmowaniem neltreksonu powoduje stopniowe zmniejszenie potrzeby picia. Jest to proces powtarzalny i przewidywalny przebiegaj\u0105cy zgodnie z krzyw\u0105 zanikania. Metod\u0119 t\u0119 nazywa si\u0119 metod\u0105 Sinclaira i jest ona powszechnie u\u017cywana na \u015bwiecie do dzi\u015b.<\/p>\n\n\n\n
Ostatecznie naltrekson zosta\u0142 zatwierdzony przez Food and Drug Administrations (FDA) jako substancja wspomagaj\u0105ca leczenie alkoholizmu. Standardowo takie leczenie wymaga dawki dziennej w wysoko\u015bci od 50 mg do 300 mg naltreksonu na dob\u0119 przyjmowanego doustnie.<\/p>\n\n\n\n
Naltrekson a immunologia<\/strong><\/p>\n\n\n\n Leczenie uzale\u017cnienia od opiat\u00f3w i alkoholizmu stanowi\u0142o podstawowy kierunek stosowania naltreksonu. Zadziwiaj\u0105ce jednak by\u0142y obserwacje na podstawie, kt\u00f3rych zacz\u0119to przygl\u0105da\u0107 si\u0119 tej substancji pod k\u0105tem w\u0142a\u015bciwo\u015bci immunostymuluj\u0105cych. Ju\u017c w roku 1985 wysnuto wniosek , \u017ce endorfiny mog\u0105 by\u0107 uznawane za immunomudolatory i mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 narz\u0119dziem na polu immunoterapii. Mechanizm dzia\u0142ania receptor\u00f3w by\u0142 ju\u017c na tyle poznany, \u017ce wiadomo by\u0142o, \u017ce naltrekson mo\u017ce przy\u0142\u0105cza\u0107 si\u0119 do receptor\u00f3w endorfinowych, poniewa\u017c endorfiny s\u0105 endogennymi opioidami. Ponadto naukowcy posiadali ju\u017c wiedz\u0119 o mechanizmach d\u0105\u017cenia organizmu do homeostazy, na podstawie, kt\u00f3rej wiadomo by\u0142o, \u017ce zablokowanie tych receptor\u00f3w mo\u017ce zmusi\u0107 organizm do wytwarzania wi\u0119kszej ilo\u015bci endorfin w celu zr\u00f3wnowa\u017cenia braku skutk\u00f3w ich dzia\u0142ania.<\/p>\n\n\n\n Prze\u0142om zastosowania naltreksonu nast\u0105pi\u0142 w roku 1985 r. za spraw\u0105 dr Bernarda Bihari zaanga\u017cowanego w badania nad leczeniem HIV i AIDS. Wykorzystuj\u0105c wiedz\u0119 o tym, \u017ce endorfiny s\u0105 w istotny spos\u00f3b zaanga\u017cowane w regulacj\u0119 uk\u0142adu odporno\u015bciowego przeprowadzi\u0142 on testy na pacjentach b\u0119d\u0105cych w bardzo zaawansowanym stadium AIDS. Zastosowanie naltreksonu okaza\u0142o si\u0119 genialnym posuni\u0119ciem, kt\u00f3re z czasem ewoluowa\u0142o do stosowania niskich dawek naltreksonu. Badania przeprowadzone na grupie 38 pacjent\u00f3w pozwoli\u0142y wysnu\u0107 wniosek o mo\u017cliwo\u015bci zapobiegania destrukcji uk\u0142adu odporno\u015bciowego dzi\u0119ki stosowania niskich dawek naltreksonu (LDN \u2013 Low Dose Naltrekson).<\/p>\n\n\n\n Kolejne badania wykaza\u0142y, \u017ce receptory opioidowe wyst\u0119puj\u0105 w wielu r\u00f3\u017cnych kom\u00f3rkach uk\u0142adu odporno\u015bciowego i jednocze\u015bnie, \u017ce m RNA w tych kom\u00f3rkach zawiera sekwencj\u0119 koduj\u0105ce receptory endorfiny.<\/p>\n\n\n\n Badania przeprowadzone przez kolejne lata pozwalaj\u0105 wysnu\u0107 pewny wniosek, \u017ce system receptor\u00f3w endorfinowych\/opioidowych jest zaanga\u017cowany w niemal wszystkie uk\u0142ady biologiczne zwi\u0105zane z regulacj\u0105 odpowiedzi immunologicznej. Mechanizm dzia\u0142ania LDN okre\u015blony na postawie tych bada\u0144 wygl\u0105da nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\n\n\n\n Na tym jednak nie koniec. Kolejne badania pokazuj\u0105, \u017ce maltrekson \u0142\u0105czy si\u0119 z wi\u0119cej ni\u017c jednym receptorem opioidowym. \u0141\u0105czy si\u0119 bowiem r\u00f3wnie\u017c z tak zwanymi receptorami toll-podobnymi (toll-like receptors \u2013 TLR), kt\u00f3re s\u0105 podstawowymi elementami wrodzonego systemu odporno\u015bciowego i stanowi\u0105 pierwsza linie obrony przed atakami mikrob\u00f3w. Receptory te wyst\u0119puj\u0105 w takich kom\u00f3rkach jak makrofagi, kom\u00f3rki dendryczne, neutrofile, limfocyty B, kom\u00f3rki tuczne, monocyty, a tak\u017ce bezpo\u015brednio na kom\u00f3rkach r\u00f3\u017cnych ludzkich narz\u0105d\u00f3w np. nerek czy jelit. Prawdopodobnie rola tych receptor\u00f3w jest rozpoznanie intruza i wysy\u0142anie sygna\u0142\u00f3w mi\u0119dzykom\u00f3rkowych, kt\u00f3re uruchamiaj\u0105 odpowiedni\u0105 odpowied\u017a immunologiczn\u0105. Aktywacja TLR prowadzi do wytwarzania cytokin prozapalnych, kt\u00f3rych zadaniem jest mobilizacja wrodzonego uk\u0142adu odporno\u015bciowego do wysy\u0142ania chocia\u017cby bia\u0142ych krwinek do zaatakowanego miejsca, by poch\u0142on\u0119\u0142y intruza lub nakaza\u0142y \u015bmier\u0107 zainfekowanej kom\u00f3rki, w przypadku wirusa.<\/p>\n\n\n\n Tajemnica skuteczno\u015bci ma\u0142ych dawek naltreksonu tkwi w przej\u015bciowym, oko\u0142o 4 godzinnym, blokowaniu receptor\u00f3w opioidowych, kt\u00f3re obecne s\u0105 w wielu tkankach, z nast\u0119puj\u0105cym potem d\u0142ugotrwa\u0142ym wzrostem st\u0119\u017cenia endorfin. S\u0105 one produkowane przez przysadk\u0119 m\u00f3zgow\u0105 i kor\u0119 nadnerczy, a co najwa\u017cniejsze wzmacniaj\u0105 uk\u0142ad odporno\u015bciowy w stopniu umo\u017clwiaj\u0105cym blokowanie ataku na w\u0142asne tkanki. Atak na w\u0142asne tkanki jest istot\u0105 chor\u00f3b autoimmunologicznych cz\u0119sto o bardzo ci\u0119\u017ckim, post\u0119puj\u0105cym obrazie.<\/p>\n\n\n\n \u0179r\u00f3d\u0142a:<\/p>\n\n\n\n Red. Linda Elsegood, LDN. Kompendium wiedzy, PURANA 2020<\/p>\n\n\n\n Julia Schopick, Nieznana medycyna. Skuteczne terapie chor\u00f3b zagra\u017caj\u0105cych \u017cyciu, kt\u00f3re wytrzyma\u0142y pr\u00f3b\u0119 czasu, PURANA 2020<\/p>\n\n\n\n Dr Jaquelyn McCandless, Dzieci z g\u0142oduj\u0105cymi m\u00f3zgami. Przewodnik terapii medycznych dla chor\u00f3b spektrum autyzmu, Fraszka Edukacyjna Sp. Z o.o., Warszawa 2007<\/p>\n\n\n\n J. E. Blalock, E. M. Smith, A Complete Regulatory Loop between the Immune and Neuroendocrine System, Federation Proceedings 44, nr 1, 1985<\/p>\n\n\n\n https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/30248938\/<\/a><\/p>\n\n\n\n https:\/\/pubmed.ncbi.nlm.nih.gov\/26546222\/<\/a><\/p>\n\n\n\nI. S. Zagon, P. J. McLaughlin, Opioid antagonist-induced modulation of cerebral and hippocampal development: Histological and morphometric studies, Brain Research 393, nr 2 (1986)<\/h1>\n\n\n\n
I. S. Zagon, P. J. McLaughlin, Opioid antagonist (naltrexone) modulation of cerebellar development: histological and morphometric studies. The Journal of Neuroscience 6, nr 5 (1986)<\/h1>\n\n\n\n